Dordrecht in de oorlog

Een collectie van historische items van de tweede wereldoorlog in Dordrecht.

Bidprenten Nederlands. 

Gedurende de oorlog vorderde sneuvelden er veel soldaten. Om deze soldaten te herdenken werden er veelal zogenaamde "bidpentjes" of in het Duits, "sterbebilder" gedrukt. Zowel aan Nederlandse zijde, vlak na de Meidagen van 1940 als aan de Duitse zijde werd er  gebruik gemaakt van deze bidprentjes. 

De bidprentjes vermeldden vaak de naam van de betreffende soldaat, de datum en plaats van overlijden en soms ook de oorzaak van het overlijden. 
Ook niet zelden werd er vermelding gemaakt van de rang, en eventuele medailles van de militair, als wel de laatste rustplaats. Bij Duitse soldaten was de laatste rustplaats vaak de plaats van overlijden. Terwijl Nederlandse soldaten nog vaak werden begraven in de plaats waar zij vandaan kwamen.


Sergeant Cornelis Johannes Elst. 


Sergeant Elst maakte deel uit van de 4e compagnie van 3 Grens Bataljon. (4-3.GB). De eenheid kreeg de taak om in de morgen van 12 mei 1940 het gemaal tussen de Tweede Tol en Wieldrecht te veroveren. Het gemaal met sluis kon dan worden opgeblazen om de westzijde van het eiland van Dordt onder water te kunnen zetten. Hetgeen de Nederlandse verdediging van Dordrecht in de ogen van de Staf Kil een tactisch voordeel zou opleveren. Het gemaal dat overigens dichter bij de Tweede Tol en de Duitse posities lag dan bij Wieldrecht en de Nederlandse posities, werd met overtuiging door de Duitsers verdedigd. Nabij het gemaal lag een boerderij welke naar schatting van Reserve 1e luitenant Gouverneur door ongeveer acht Duitsers werd verdedigd. Geprobeerd werd, door de Nederlandse militairen om de Duitsers met handgranaten de boerderij uit te jagen. Hetgeen niet lukte en tot slachtoffers leidde aan Nederlandse zijde. Toen de handgranaten vergooid waren en de meeste munitie verschoten was trok de sectie zich terug waarbij Sergeant Elst in onderarm en buik werd getroffen. Hij overleed kort na het oplopen van zijn verwondingen. *1

Officieel ligt de Sergeant Elst nu begraven op het Militair Ereveld de Grebbeberg. Doch echter doet de website Zuidfront-Holland1940 een interessante vermelding dat niet de Sergeant Elst in dit graf ligt begraven maar de korporaal Bunder. Sergeant Elst zou dan in een onbekend graf in Dordrecht begraven moeten zijn. *2


Dienstplichtig soldaat Hendrikus van den Akker.

Dienstplichtig soldaat Hendrikus van den Akker was onderdeel van 3-III-14 R.A. Volgens de krijgshistorici de Leeuw en Brongers sneuvelde de soldaat op 10 mei 1940 bij het spoor. De oorlogsgravenstichting stelt 12 mei als sneuveldatum. Zijn bidprentje geeft echter 13 mei als sneuveldatum. De wijlen Dhr. Jan van der Vorm deed onderzoek naar zijn sneuvelen en stelde dat dienstplichtig soldaat van den Akker zich na de gevechten in Dubbeldam als duo-passagier naar de binnenstad van Dordrecht had bewogen. Hij zou zich vervolgens gemeld hebben bij Luitenant J.P. Boots en zijn ingedeeld bij het stuk 7-veld op de Vriesestraat. Dit stuk stond onder commando van wachtmeester Otto Kruithof van 4.II KRA ( Korps rijdende artillerie). Hij beschrijft in zijn verslag dat hij een onbekende veldartillerist toegevoegd kreeg. Na het stuk in stelling gebracht te hebben in de Vriesestraat bij de brug werd er mitrailleurvuur afgegeven op het stuk vanuit de drukkerij de "arbeiderspers". (Gebouw "De Voorwaarts"). Dit mitrailleurvuur werd met twee schoten op het gebouw tot zwijgen gevracht. Nadat er een tijdje niets gebeurd was verschenen er Duitse tanks en kwam het tot een vuurduel tussen het stuk 7-veld en de Duitse tanks. Bij dit vuurduel sneuvelden de soldaat Burgers van 4-II-K.R.A. en de onbekende veldartillerist. *3

Een citaat uit het verslag van de gebeurtenissen op 13 mei 1940 op Dubbeldam ( Bieschbos) en Dordrecht ( Vriesestraat) van wachtmeester Otto Kruithof van 4-II-K.R.A., zoals beschreven in dienst brief van 9 mei 1941. ( Zoals gepubliceerd op de website : www.zuidfront-holland1940.nl/Dordt )

" Voor de derde maal trachtte ik te laden maar was het Eijkelenberg onmogelijk het sluitstuk te openen. Het zat muurvast en achteruitkijkend om de aanzetter, die aan de linkerwang van het affuit zit, te pakken, teneinde hiermede het sluitstuk te openen merkte ik, dat tot mijn ontzetting de nr 3, Burgers en de 4, onbekende veldartillerist, die geknield bij het staartstuk hadden gezeten, badend in hun bloed uitgestrekt op de grond lagen. Een granaat had beiden gedood". *4

De soldaat Burgers kreeg op 6 mei 1945 postuum het Bronzen Kruis toegekend voor zijn moedige optreden in de Vriesestraat. Soldaat van den Akker is vermoedelijk door zijn status als onbekende soldaat en het feit dat hij hij dus niet bij naam genoemd is in gevechtsverslagen deze eer niet ten deel gevallen. Hoewel niet bewezen is het zeer aannemelijk dat soldaat van den Akker sneuvelde bij de verdediging van de Vriesestraat. 

Beiden militairen zijn in eerste instantie begraven op de Begraafplaats in Dordrecht. Op de foto hieronder die ook elders geplaatst is op deze website ziet u het graf van soldaat Burgers. Daarnaast het graf van een onbekende soldaat. Vermoedelijk dienstplichtig soldaat van den Akker. 



Dienstplichtig soldaat Herman Pierre Bisschops. 

Dienstplichtig soldaat Herman Pierre Bisschops was onderdeel van de Mitrailleurs Compagnie van III-2 Regiment Wieldrijders ( MC. III-2. RW ). III-2.RW was in de nacht van 10 op 11 mei 1940 aangekomen in Dordrecht. De mitrailleurs compagnie werd vervolgens onderverdeeld bij de overige compagnieën waardoor soldaat Bisschops deeluitmakend van de 4e sectie MC bij besluit van de Bataljons Commandant ( BC) de opdracht kreeg om 2-III-2RW te versterken. De 4e sectie stond onder bevel van vaandrig Blok. Er is weinig bekend uit de gevechtsverslagen over de doelstelling die de 4e sectie gehad zou hebben. Alleen dat de sectie opdracht gehad zou hebben zich op te stellen in de noordwestelijke hoek van Krispijn om de wijk af te grendelen. Het staat vast dat de sectie zonder enig logisch verklaarbare reden in de ochtend van 11 mei de Weeskinderendijk opreed. Recht op de posities van de Duitse parachutisten af. De website van Zuidfront-Holland1940/Dordt stelt dat de sectie een verkeerde afslag nam op het Hugo de Grootplein. Wat de reden dan ook geweest is, de militairen van de 4e sectie MC. III-2. RW zullen geen idee hebben gehad van de fatale fout die zij op het punt stonden te begaan. Zij reden recht in het Duitse vuur. Enkele motoren vlogen in brand. Binnen korte tijd waren er zes gesneuvelden en vier zwaargewonden. Door enkele motoren die in brand waren gevlogen door het Duitse vuur waren enkele van de gesneuvelden ernstig verbrand. 
De gesneuvelden waren *5
Reserve Vaandrig C.J.P. Blok. 
Dienstplichtig Sergeant J.J.E. van der Korput. 
Dienstplichtig Soldaat W.C. Fransiscus.
Dienstplichtig Soldaat H. Philippen.
Vrijwillig Soldaat H. Kerkwijk. 

En Dienstplichtig Soldaat : Herman Pieter Bisschops. 


Dienstplichtig soldaat Theodoricus Anthonius Beekman. 

Dienstplichtig soldaat Theodoricus Anthonius Beekman was onderdeel van de Mitrailleurs Compagnie van I-28 Regiment Infanterie ( MC-I-28 R.I. ) Hij bevond zich bij Amstelwijck op 10 mei 1940. Hij was wachtpost en sneuvelde nabij de paardenstallen bij de actie van Leutnant Graf von den Blücher. Buiten de gegevens van de website Zuidfront-Holland1940 is er niets over zijn sneuvelen bekend. Soldaat Beekman sneuvelde op 25 jarige leeftijd. Hij ligt begraven op militair ereveld de Grebbeberg. *6

*1 Bron: De verrichtingen van 4-3.GB in Wieldrecht op 12 mei 1940 - Zuidfront-Holland1940.nl 
*2 Bron: C.J. Elst Zuidfront-Holland1940. 
*3 Bron: H.van den Akker Zuidfront-Holland1940.
*4 Bron: Zuidfrontholland1940/Dordt - IIe afdeling K.R.A. 
*5 Bron: Zuidfrontholland1940- Vak Wieldrecht - 2e fase - een zinloos offer. 
*6 Bron: Zuidfrontholland1940- Beekman.